Ég er mikið sumarbarn enda eru íslensk sumur með sínum björtu nóttum yndisleg. Síðsumars hellist jafnan yfir mig eftirsjá og ótti við að hver sólardagur sé sá síðasti sem ég fái að njóta það árið.

 

Eitt kvöldið nú fyrir stuttu leit ég út og sá norðurljósin lýsa upp næturhimininn og það var undursamleg sjón sem minnti mig á allt hið fagra sem fylgir vetrinum. Því í reynd er það þannig að fátt hreyfir á jafn áhrifamikinn hátt við mannsálinni eins og samspil ljóss og myrkurs. Veturinn færir okkur Vestfirðingum stjörnubjartar nætur, altumvefjandi myrkur og fagra sólaruppkomu. Og fátt er rómantískara á köldum og dimmum vetrarkvöldum en að sitja inni í hlýjunni við kertaljós og prjóna á meðan eiginmaðurinn les upp úr Íslendingasögunum. Þessar hugsanir fá mig til að hlakka til vetrarins.

 

Að vakna í myrkri og sofna í myrkri tilheyrir vetrinum. Jafn mikið og ég kann að meta birtuna þá er myrkrið ekki síður áhugavert. Það er þó eitthvað við myrkrið sem að vekur kvíða og ótta við hið óþekkta sem í myrkrinu kann að búa. Þetta eru tilfinningar sem við flest viljum forðast, svolítið eins og börn sem þjást af myrkfælni. En öll þurfum við að finna leiðir til að lifa með og í myrkrinu án þess að flýja það eða láta það buga okkur.

 

Það er áhugavert að skoða gjafir myrkursins og nauðsynlegt að leyfa sér stundum að hvíla í myrkrinu án þess að flýja samstundis inní ljósið á ný. Finna að í myrkrinu býr hvíld, þar er staður íhugunar og endurnýjunar, staður til að hlaða orkustöðvarnar áður en haldið er út í heiminn á ný. Líkt og náttúran undirbýr sig yfir veturinn að springa aftur út að vori, getum við notað veturinn til að undirbúa okkur fyrir nýtt upphaf.

 

Þannig getur tími myrkursins verið frjór og skapandi í lífi okkar. Hann gefur okkur tækifæri til að næra kyrrð og ró, endurmeta gildismat okkar og lífsmáta, huga að því sem betur má fara í lífi okkar og samskiptum við annað fólk. Hann færir okkur ótal skapandi tækifæri til að lýsa upp líf okkar og ástvina okkar.

 

En ég get þó ekki annað, samt sem áður, en tekið mér í munn varnaðarorð þekkts útvarpsmanns og sagt: Passið ykkur á myrkrinu!

 

Guð gefi ykkur góðar stundir.

 

Greinin birtist upphaflega í Firðinum, 1.tbl. 2010.